Ásta Indía Valdimarsdóttir
Hæ hæ
Við fórum aftur til Utrecht á miðvikudeginum. Fórum svolítið seint og drógum afann af sýningunni og létum hann bjóða okkur út að borða. Við fórum reyndar bara 2 mæðgurnar og löbbuðum inní bæinn og fundum veitingastað við síki og hann var sko alveg við sýkið. Í Utrecht er hægt að ganga niður á stall sem er alveg niðri við yfirborð síkisins. En þar fundum við ítalskan veitingastað og fengum okkur fínar pizzur. Uppáhaldsmatur Ástu Indíu er sko pizza. Helst með skinku en við borðum aldrei skinku þannig að þessi var einstaklega góð. Svo var hún líka í krakkastærð sem spillti sko ekki fyrir. Svo fórum við í lestina aftur og sungum alla leiðina heim. Gaman í lest sérstaklega þegar er alveg dimmt úti.
Svo í gær þá fór hún ekki heldur í skólann, en núna er augað orðið gott þannig að hún fer í skólann á mánudaginn. Gunnhildur passaði svo Ástu Indíu og gaf henni að borða og setti hana í rúmið og sagði að hún hefði verið alveg rosalega góð. Gaman gaman. Svo seint í gærkvöldi þá komu amma Ásta og afi Sigurjón. Þau fengu aðeins að vekja hana en hún vildi alls ekki fara á fætur og sofnaði strax aftur. Svo hefndi hún sín og vakti ömmu og afa eldsnemma í morgun. Amma gat alveg farið aðeins á fætur með henni en afi var sko steinsofandi. En amma og afi komu með Pétur Pan mynd sem var nú gaman að horfa á í morgun þegar amma gat ekki vakað lengur með henni. Svo komu þau líka með pakka frá ömmu Ástu Kristínu og afa Sverri þrátt fyrir að hún væri nýbúin að fá peysu og teygjur frá þeim. En í þessum pakka var ein bók. Á kortinu stóð að þetta væri bók með lögum úr leikriti sem hún og líklegast Aron Lúis eiga að fara á með ömmu og afa og viti menn, rottur og mýs. Þetta var bók með lögunum og myndum úr leikritinu um dýrin í Hálsaskógi. Jibbííííí!!!!!! Það verður stuð vonandi verður hún ekki of hrædd.
Í dag fórum við stelpurnar svo saman í bæinn og hjálpuðum ömmu að versla jólagjafir. Afi og pabbinn fóru saman í tölvunördabúðir á meðan. Það var pottþétt skemmtilegra hjá okkur.
Á morgun ætlum við meir að dröslast um Amsterdam með ömmu og afa og hafa það gott.
Bless í bili,
Fjóla.
Hæ
Við fengum okkur lestarferð til Utrecht og kíktum á sýningu í sýningarhöllinni þar. Þar átti bás Marel og þar var í vinnunni hann afi Sverrir. Við fengum þar miklar kræsingar, súkkulaði, kex, kók og safa. Afinn þurfti reyndar að sinna viðskiptavinum, en þá bara skoðuðum við okkur um. Ásta Indía fékk algjört víðáttubrjálæði og hljóp um allt. Við gáfum afa Sverri pakka og Ásta Indía fékk líka pakka. Voðalega flotta peysu og ballerínu teygjur og pening því hana langar svo í skip. Takk amma og afi.
Við erum að hugsa um að reyna að fara aðra ferð til Utrecht í dag því við komumst annars ekkert aftur áður en afinn fer aftur heim til Íslands.
Svo reyndar er Ásta Indía heima í dag því hún er með sýkingu í auganu og má þá ekki vera í skólanum, því hún gæti smitað einhvern. Ég á að vera að æfa mig og á svo að fara í spilatíma á eftir, en ég veit ekki hvernig það fer. Hún er ekki með hita þannig að hún getur í rauninni alveg farið út. Þetta kemur í ljós.
Bless í bili
Fjóla
Hæ
Það er búið að seinka klukkunni hérna, það gerðist í nótt, þannig að Ásta Indía vaknaði klukkan 7 í staðinn fyrir klukkan 8. Það var nú ekkert voðalega vinsælt.
Afi Sverrir kemur til Hollands á morgun, hann verður reyndar ekkert hjá okkur, þar sem hann verður á sýningu í Utrecht. Við ætlum nú samt að heimsækja hann og ef hann er heppinn þá fær hann loksins afmælispakka frá okkur.
Á fimmtudaginn koma afi Sigurjón og amma Ásta í heimsókn til okkar og þau ætla að vera hjá okkur yfir helgina þannig að það er nóg að gera hjá okkur. Voða gaman að fá að hitta svona marga.
Sjáumst!
Hæ hæ
Ásta Indía vildi endilega fá að skrifa eitthvað á heimasíðuna og hún fékk það. Hún er orðin svo mikill tölvusnillingur. Hún veit alveg hvernig hún kemst á netið, þó hún rati nú ekki alveg á þær síður sem hún hefur mest gaman af. Það helsta sem hún skoðar á netinu eru stubbarnir og svo Disney. Á þessum síðum er mikið um alls konar þroskandi leiki sem henni finnst mjög skemmtilegir. Hún kann alveg að flakka á milli síða þegar hún er komin á eitthvað svæði, fer fram og aftur á milli leikja og spilar þá alla. Ég er í mesta lagi búin að sýna henni þessa hluti einu sinni, en hún hefur svo gott minni að hún bara gerir þetta. Svo veit hún alveg hvar á að finna teikniforritið. Henni finnst voðalega gaman að teikna og mála í tölvunni. Stundum tekur hún sig til og æfir vélritun og skrifar bréf og svo eiga hún og Valdi það til að leika sér við það að breyta myndum líka. Þetta er held ég upphafið á einhverri meiriháttar tölvukynslóð.
Annars þá fékk hún bók eftir Madonnu frá ömmu Ástu Kristínu og afa Sverri, mjög skemmtileg bók, með mjög skemmtilegum myndum. En Ásta Indía er ekki alveg viss hvað hún heitir. Hún segir ýmist: "Lesum ensku þernunar" eða " Lesum ensku þyrnirósirnar", en bókin heitir Ensku rósirnar. Madonna var nú uppáhaldssöngkonan mín þegar ég var lítil, ætli hún verði uppáhaldsrithöfundurinn hennar???
Í fyrradag þá var Ásta Indía að teikna mynd af ömmu Ástu, en hún vildi bara gera haus, ætlaði að gera einhvern ramma utan um hausinn eða eitthvað svoleiðis, en ég stakk upp á að hún gerði líkama á ömmu sína, þá segir skonskan "hvað er ma?" og ég "gerðu líkama" "hvað er ma?" Þá heyrði hún "gerðu líka ma" en ekki "gerðu líkama". Þetta var svolítið skondið.
Ásta Indía er farin að nota hollenskuna núna eða það sem hún kann og svo sé ég að hún skilur meir. Núna þegar ég spyr hana hvort hún hafi skilið hvað kennararnir hennar voru að segja þá segir hún að hún hafi verið að tala um eitthvað ákveðið, en er ekki alveg viss um meir, í staðinn fyrir að segja bara ég veit ekki. Svo spyr hún mig líka um hvað fólkið er að segja, því hún náði einhverju en vill staðfesta það. Svo vorum við á leikvellinum í Oosterpark í vikunni og þar var hún að leika sér í hringekju með 2 stelpum og afi stelpnanna var að reyna að kenna þeim hvernig ætti að ýta hringekjunni, mín hélt nú ekki. Sagði við hann "niet so", henni fannst þetta sko ekki rétt hjá honum, svo sýndi Ásta Indía réttu tökin og sagði "so" = svona! Þegar eldri stelpan gat þetta líka þá hrósaði Ásta Indía henni mikið og sagði "goed so, goed so!" Afanum fannst þetta mjög fyndið að hún skyldi leiðrétta hann. Hún er nú einu sinni lítill ráðskonurass.
Meira seinna.
Bless í bili,
Fjóla.
GTTREEDFIUYTR09877654332 11LKJHGFRFRRFFAS0OX QJU798IUUYHH JJNXZCASQ3 564
ASTA INDIA
(Hún skrifaði þetta allt saman sjálf, ég hjálpaði henni aðeins með nafnið, en hún fann stafina á lyklaborðinu)
Jæja áfram skal haldið með ferðasöguna.
Fimmtudagurinn byrjaði mjög rólega. Aron Lúis hittum við bara eftir leikskóla þannig að við tókum daginn mjög rólega þar sem Valdi var orðinn slappur. Vorum aðallega í leik inni og sóttum svo Aron Lúis með Katrínu eða þ.e.a.s. ég og Ásta Indía þar sem Valdi var orðinn of slappur. Við fórum svo á leikvöll og hittum Gilbert pabba Arons Lúis þannig að Ásta Indía væri búin að hitta hann áður en hún færi með Lúis til hans í pössun. Það var ansi kallt en þau náðu að leika aðeins þar. Hún náði einu rólunni á svæðinu og rólaði sér alveg sjálf, Aron Lúis þurfti bara aðeins að ýta henni af stað og svo rólaði hún alveg uppí skýin. Rosa dugleg. En ekki nóg með það heldur skellti hún sér líka í stóru rennibrautina, en það er eitthvað sem hún er yfirleitt mjög treg til að gera. Svo voru alltaf einhverjir pjakkar að hanga neðst á rennibrautinni og það skyldi náttúrulega enginn þegar hún öskraði á þá :"FARIÐ FRÁ!!!! FARIÐ FRÁ!!!" en foreldrar þeirra náðu svo rétt að bjarga þeim áður en hún brunaði á þá. Þetta voru svo rosalega flott "renn" hjá henni að hún uppskar mikil fagnaðarlæti af áhorfendabekknum. Aron Lúis náttúrulega líka en hann er náttúrulega þaulvanur rennari, líka 5 ára. Aron Lúis fór þá með pabba sínum heim og við fórum til Katrínar í mat og háttinn.
Á föstudeginum þá kom Aron Lúis til okkar í stað þess að fara í leikskólann og þá tók við alsherjar leikur í öllu dótinu hans. Skemmtilegast var eiginlega að skoða búningana, og þegar við Katrín stungum Valda veika af til að kíkja í búðir þá var hann með tvo grimma sjóræningja á höndum sér. (Sjá myndir) Þau fóru svo á leikvöll með Valda, ég veit ekki hvað gerðist þar, örugglega bara þetta venjulega leikvalladæmi. En svo sýndi Aron Lúis Valda og Ástu Indíu hvar pabbi hans ætti heima og við Katrín hittum þau þar fyrir utan og fórum með þau í pössun. Þeim leist öllum voðalega vel á þetta þrátt fyrir tungumálaefiðleika, en þá er gott að hafa einn gutta sem getur þýtt. En við skyldum þau eftir þar og tók við djamm hjá okkur, nema hjá Valda veika.
Þau komu tilbaka um hádegi daginn eftir. Ég hef reynt að tala um pössunina við Ástu Indíu en fæ eiginlega bara eitt svar. "Ég fékk í matinn ristað brauð og múslí og það var ógeðslega vont múslí." En annars var gaman. Pabbinn sagði líka að það hefði gengið vel. Jú reyndar hún talaði svolítið um drauminn sem hana dreymdi þar. Hann var þannig að það var krókódíll að borða hendina hennar. Frekar ófrýnilegt, en hún virðist ekkert hafa orðið mjög hrædd. Hún segist hafa vaknað og reynt að tala við Aron Lúis : "Aron Lúis vaknaðu, Aron Lúis veistu hvað mig dreymdi?" En hann vaknaði ekki þannig að hún bara sofnaði aftur.
Laugardagurinn fór aftur í leik hjá börnunum við vorum reyndar ekkert í voðalega góðu standi eftir nóttina, en Valdi náði að plata mig út í búðarrölt sem átti bara að einskorðast við næstu götur við Katrínu, en við enduðum samt frekar langt í burtu, það langt í burtu að það var ekki séns að við gengum tilbaka og tókum við U-bahn heim aftur. Þetta kvöld var aðeins öðruvísi en hin því krakkarnir voru svo þreyttir eftir pössunina að meira að segja Ásta Indía var sofnuð snemma, og við höldum meira að segja að hún hafi sofnað fyrst. Við leigðum vídeó spólu síðasta kvöldið í Berlín og það er sko enginn "hægðaleikur" að finna spólu í Þýskalandi sem er ekki döbbuð, en það tókst!
Við vöknuðum snemma sunnudagsmorguninn þar sem lestin átti að fara kl. hálf níu. Katrín og dússinn keyrðu okkur á lestarstöðina, þvílíkur lúxus. Við settumst niður til að fá kaffi og svo var bara farið í lestina. Heimleiðin gekk vel, þetta var frekar þreytt fjölskylda reyndar í lestinni, við vorum ekki vön að vakna svona snemma. En þrátt fyrir velheppnaða ferð þá er alltaf gott að koma heim. Nema hvað. Þegar við komum út sjáum við að tramminn okkar gengur ekki. Þá er Amsterdam maraþonið í gangi og trammarnir gengu ekki og ekki einu sinni allir strætóar. Við stukkum uppí einn strætó sem fer í okkar átt og stoppar ekkert of langt frá okkur, en þegar við lögðum af stað þá komumst við að því að hann ætlaði ekki alla leið vegna maraþonsins þannig að við fórum með honum eins langt og við gátum, gengum svo með farangur og Ástu Indíu í ca. hálftíma náðum svo tramma í 2 stöðvar og gengum svo restina heim. Það voru bólgnar axlir og þreytt stelpa sem komu heim eftir þessa ferð.
Þá er ferðasögunni lokið og segi ég bara takk fyrir okkur Katrín og Aron Lúis.
Fjóla.
Jæja er þá komið að því að segja frá Berlínarferðinni, það verður bara örugglega svo mikið, best að ljúka því af. Annars eru komnar nokkrar myndir frá Berlín. Reyndar urðu báðar myndavélarnar okkar batteríslausar þannig að það voru frekar fáar myndir teknar.
Jæja við fórum í lestina um kl 11 og vorum komin ca. hálf 6 til Berlínar. Katrín þurfti að sækja Aron Lúis af sundnámskeiði þannig að við komum okkur sjálf heim til hennar, sem gerði ekkert til því við erum að verða svo heimavön í Berlín að við rötum alveg heim til hennar, þetta var nú einu sinni þriðja fjölskylduferðin okkar til Berlínar. Við byrjuðum á því að fara út að borða á indverskan stað mmm... og svo fóru krakkarnir að sofa. Aron Lúis var þreyttur eftir leikskóladag og sundnámskeið og sofnaði strax, en Ásta indía var svo spennt yfir því að vera komin til frænda síns að hún gat ekki sofnað nærri strax og var alltaf að reyna að vekja hann, en það tókst ekki og að lokum sofnaði skottan.
Daginn eftir fór Aron Lúis í leikskólann, en Katrín þurfti ekki að fara í vinnuna, en þurfti reyndar aðeins að vinna heima, þannig að við fórum út. Við fórum út og hittum vin okkar frá Amsterdam á kaffihúsi í næstu götu, það var stefnumót, við hittum hann ekki fyrir tilviljun. Svo eru svo margar skemmtilegar búðir í hverfinu þannig að við skoðuðum okkur um í þeim og fórum svo heim í afslpappelsi og leik þangað til Aron Lúis kom heim. Ásta Indía var svo rosalega þreytt að það var eiginlega ekkert hægt að gera með henni, hún var búin að vera í ferðalagi, sofnaði seint og vaknað nánast um leið og heyrðist múkk í Aroni Lúis. Milkil þreyta og mjög þreytt skap. Svo þegar Aron Lúis kom heim þá varð æsingurinn í minni svo rosalegur að frændi vissi varla hvað hann ætti að gera. En loks náðu þau saman í smá leik. Ásta Indía vill gera allt eins og Aron Lúis. Við fórum á leikvöll svo, en gátum ekki stoppað lengi þar sem Ásta Indía brast í grát við hvert minnsta mótlæti vegna þreytu þannig að við fórum bara heim. Og aftur þrátt fyrir gífurllega þreytu þá gat hún ekki sofnað fyrr en eftir nokkuð þref, því það var svo gaman að vera hjá Aroni Lúis að hún bara gat alls ekki slappað af. Var alltaf að tala við hann eða með tærnar í rúminu hjá honum (hún sofnaði sko alltaf á gólfinu hjá honum). Hann sofnaði náttúrulega þrátt fyrir lætin í frænku sinni, en hún seint og síðar meir.
Á miðvikudeginum fór Aron Lúis í leikskólann og Katrín í vinnuna þannig að við fórum í smá túristaleik, ekki mikinn samt, við fórum í dýragarðinn. Við fengum kerru lánaða og skelltum okkur yfir í vestur Berlín í dýragarðinn. Þetta er frekar stór en samt gamall dýragarður og gengum við um hann nánast allan. Voru hápunktarnir aðallega 2. Í fyrsta lagi þá sáum við fíl kúka og pissa og fannst Ástu Indíu þetta svolítið rosalegt að horfa á þessa bolta falla og fossinn fossa, þegar lyktin barst til okkar varð henni alveg um og ó og vildi fara frá fílunum. Þetta fannst henni alveg einum of. Í öðru lagi þá sáum við górillurnar rétt áður en við fórum úr garðinum og þá voru þær að fylgjast með strákum sem voru að reyna að tala við þær. Górillurnar urðu eitthvað mógaðar og fóru að rífa upp gras og mold og köstuðu í strákana. Strákunum fannst þetta náttúrulega ofsalega fyndið og héldu áfram að tala við þær og þá fór ein meira að segja að reyna að rífa upp steina sem voru í grasinu, okkur leist nú ekkii alveg á blikuna og forðuðum okkur. Við tímdum nú ekki alveg að fara strax það er ekki oft sem maður sér górillur tjá sig live. Fleiri górillur bættust í leikinn, sumar laumuðu sér inn í leikinn og létu eins og þeim væri alveg sama meðan þær rifu upp mold og flýttu sér svo að kasta. Við sáum þær meira að segja berja í bringuna á sér. Og það er skrýtið hljóð. Svona kókoshnetuhljóð.
Við Valdi vildum svo náttúrulega aðeins kíkja í búðir, við gerum það aldrei í Amsterdam. Ég fór með Ástu Indíu í barnafatadeildina meðan Valdi skoðaði fyrir sig og þar var hún í fíling. Hún var alltaf að koma með eitthvað til mín, "mamma ég vil máta þetta". Þar mátaði hún hverja peysuna á fætur annari og skoðaði sig í speglinum. Henni fannst hún svakaleg skvísa og brosti breytt til sín í speglinum.
Úff þetta er að verða allt of mikið það nennir enginn að lesa þetta. Ég ætla að hætta í bili og klára ferðasöguna seinna.
Kíkið á myndirnar og bless í bili.
Fjóla.
Hæ hæ
Við erum í Berlín í heimsókn hjá Katrínu og Aroni Lúis. Símalínan okkar heima er búin að vera biluð, þannig að ferðasaga og myndir koma í fyrsta lagi á sunnudaginn næstkomandi.
Bless í bili
Fjóla.
Það eru komnar nýjar myndir í flokknum heimilið okkar. Skoðið!
Þegar við hjólum í skólann hennar Ástu Indíu þá hjólum við framhjá hænsnahóp. Hópur af hönum og hænum heldur til við lestarteina hérna rétt hjá. Þau voru þarna líka í vor, en nú hefur þeim fjölgað. Það er ótrúlega fyndið að fylgjast með þeim, hanarnir eru alltaf galandi og stundum eru þau á leikvelli, ofan á rennibrautinni eða rugguhestinum. Ég hef séð nágrannakonurnar reyndar fara með afganga af brauðinu sínu til þeirra, ætli þær taki eggin líka? Ef svo er þá hafa þær gleymt nokkrum í sumar. Ég held að þau geti varla verið góð þar sem þau búa við lestarteina og borða aðallega brauð. Ég verð að ná mynd af þeim.
Kveðja
Fjóla.
Hæ
Ég var með Ástu Indíu í leikskólanum í dag, það var voðallega gaman að fylgjast með skóladeginum hjá þeim. Þetta eru voðallega góðir krakkar, strákarnir eru alltaf með dúkkurnar í barnavögnum og stelpurnar að leira, en þau eru líka að kubba og að teikna og í bílaleik og fleira. Svo þegar einhver á afmæli þá er alltaf partí. Sá sem á afmæli fær skreyttan stól og kórónu og þá kemur afmælisbarnið oft með smá veitingar, popp, snakk eða köku og svo fara allir krakkarnir heim með nammipoka. Þetta er voðalega mikið sport. Annars fá þau alltaf ávexti og tekex með hnetusmjöri eða smurosti og djús í leikskólanum. Þau syngja líka mikið. Ástu Indíu gengur orðið vel að tjá sig, það sá ég í dag. Hún segir voðalega mikið kijk = sjáðu og het is mijn = ég er með þetta! og þá gengur þetta upp.
Það er haustfrí hjá okkur öllum í næstu viku og þá ætlum við að heimsækja Katrínu og Aron Lúis í Berlín. Við förum á mánudaginn og komum tilbaka á sunnudaginn. Við hlökkum öll voðalega til og Ásta Indía vill fara í DAG. Hún getur ekki beðið. Hún ætlar að taka skólabókina sína með sér og hún ætlar að hjóla með honum í Berlín.
Við ætluðum að fara að hitta eina vinkonu Ástu Indíu í dag sem heitir Íva Marín, en hættum við vegna þess að afi hennar og amma frá Íslandi komu í heimsókn. Við hittum hana bara seinna.
Svo ætlum við að fara að koma okkur í íslensku skólann sem er annanhvorn sunnudag í Utrecht. Hann er reyndar fyrir 4 ára og eldri en Ásta Indía má samt koma líka.
Annars erum við bara að reyna að koma okkur heim um jólin, það er allt að pantast upp og þetta er ansi blóðugt, en við sjáumst samt um jólin.
Ásta Indía er voðalega mikill teiknari þessa dagana. Hún er alltaf að lita í litabækurnar sínar núna og helst alltaf meir og meir fyrir innan línurnar, skiptir reyndar lítið um liti. Svo teiknar hún mikið núna, farin að gera góð andlit, en þeir eru yfirleitt skrímsli eða reiðir pabbar, þó pabbi hennar sé aldrei reiður, hún bara nær ekki að gera þá glaða ennþá og er greinilega mjög gagnrýnin. Svo kvittar hún alltaf á myndirnar sínar. ÁSTA, reyndar eru stafirnir ekkert alltaf í þessari röð.
Jæja ætli þetta sé ekki nóg í bili, það eru komnar nýjar myndir og fleiri koma í dag.
Bless í bili.
Fjóla.
Hæ hæ.
Velkominn heim afi Sverrir!
Haldið ekki að pabbinn hafi bara komið heim með digital myndavél í gær. Nú getum við sett nýrri myndir inn og tekið út þessar gömlu. Ég ætla að taka myndir af íbúðinni þegar við erum búin að taka til og sýna ykkur hvernig við búum.
Ásta Indía saknar Birkis, Arons Lúis og Salnýjar Kaju.
Það eru komnar nokkrar myndir í viðbót, samt ekki enn héðan, þær fara að koma.
Bless í bili
Fjóla.
P.s. Ég setti aðra gestabók inn. Þið ráðið hvað þið gerið.
Hæ hæ
Við vorum að fá pakka frá ömmu Ástu. Takk fyrir okkur kærlega. Ástu Indíu fannst voðalega gaman að sjá Gullbrá aftur og ætlar að horfa á hana meðan ég æfi mig á eftir. Hún var að reyna að hringja í ykkur en enginn svaraði, ætli þið séuð ekki að sækja hana Söru á flugvöllinn. Velkomin heim Sara, kannski að maður heyri í ykkur á eftir.
Svo kemur afi Sverrir heim á morgun þannig að við segjum líka velkominn heim við hann líka.
Svo eru komnar fleiri myndir inn í myndaalbúmið, reyndar síðan í sumar, sem ég fann fyrir tilviljun í tölvunni hjá okkur, en skemmtilegar samt.
Ásta Indía fílar kántrí tónlist mest af öllu. Uppáhaldslögin hennar til að dansa við eru Obbobbobb með Spöðunum, sem við erum reyndar ekki með hér, verðum að redda því þegar við komum heim um jólin. Annað lag sem getur alltaf kætt hana er lagið Ann með Glen Campbell. Um leið og það byrjar þá er eins og einhver hafi sett gorma undir fæturna hennar og hoppar stanslaust útum alla íbúð allt lagið í gegn. Og svo kallar hún enn hoppandi "Aftur! Aftur! Aftur!" og hoppar lagið aftur í gegn eins og gormur. Rosa stuð.
Kveðja
Fjóla og Ásta Indía
Hae hae.
'Eg hef akvedid ad breyta adeins sidunni. Thad er komid nytt utlit og eg er buin ad fjarlaegja gestabokina. Eg aetla ad skrifa herna frettir af froken Astu Indiu og aetla ad tala fra minum munni ekki hennar. Eg er buin ad skoda svo margar barnalandsheimasidur thar sem mommurnar eda pabbarnir eru ad tala fyrir hond nyfaedds barns og eg fekk bara nog. Hvad erum vid ad leggja ord i munn barnsins sem getur kannski varla talad og hvad tha skrifad. Eg vil frekar segja fra thvi hvernig eg upplifi upplifanir hennar heldur en ad thykjast vera hun. Mer finnst thad einfaldlega hallaerislegt. Eins tha akvad eg ad taka ut gestabokina, mer fannst hun lika svo corny. Mer finnst thetta kerfi ad tala fyrir hond barnsins og ad skrifa i gestabok barnsins sem er ekki einu sinni ad tala mjog yfirbordskennt og vaemid og hallaerislegt. Thetta er ekki minn still. Ok. Eg tharf ekki ad rausa um thetta lengur.
Annars er nu ekki mikid ad fretta af Astu Indiu nema thad ad hun a erfitt med ad sofna thessa dagana og er mjog urill a daginn. Thad reyndar hefur verid ansi gestkvaemt heima hja okkur sidustu kvold og eg held ad thad hafi hjalpad til. En thegar eg spurdi hana ad thvi af hverju hun gaeti ekki sofnad tha sagdi hun:" Eg sakna svo vina minna a Islandi".
Bless i bili
Fjola Dogg.
Jibbííí Sigurgeir gat hjálpað mömmu að laga íslensku stafina!!! Þá er bara eftir að reyna að laga þetta rosalega bil áður en að textinn byrjar.
Kv.
ÁIV
Hæ hæ.
Afi minn hann Sverrir sem á heima hjá Ömmu Ástu Kristínu á afmæli í dag, hann er rosalega gamall, hann er 53 ára vá alveg eins og ég! Ég er 3 ára og hann 50 og 3 ára! Sniðugt! Afi er samt ekki heima hjá sér heldur er hann í vinnunni í Chile núna. En hann kemur bráðum til Hollands og þá ætla ég að gefa honum pakka!
Annars er ég búin að setja myndir inn á síðuna mína, reyndar eru þetta allt frekar gamlar myndir af mér, engar frá Hollandi. Mig vantar svo mikið að mamma og pabbi fái sér digital myndavél þannig að ég geti sýnt ykkur herbergið mitt og húsið mitt og svoleiðis.
Til hamingju með afmælið afi Sverrir!!!!
Bless í bili
Ásta Indía.
bravenet.com
